Przejdź do głównej treści strony

06.10 | Nie/podległa: Kobiety w teatrze

godzina:
06.10.2018 17:00 Wstęp wolny
miejsce: górne foyer

Judith Malina – rewolucyjna reżyserka kontrkulturowego teatru wspominała, iż bardzo postępowy reżyser Erwin Piscator miał wątpliwości, czy przyjąć ją do Dramatic Workshop ponieważ, jak twierdził, kiedy kobiety rodzą dzieci, tracą „siłę sceniczną”. Polska reżyser Olga Lipińska wspominała, że kiedy na początku lat 60. studiowała na warszawskiej PWST, była jedyną kobietą na Wydziale Reżyserii i przez całe studia próbowano jej udowodnić, iż jako kobieta na reżysera się nie nadaje. Wiele lat później
Anna Augustynowicz, jedyna kobieta na reżyserii w PWST, żeby wykładowcy przestali traktować ją pobłażliwie, zaczęła wyglądać i zachowywać się jak mężczyzna. Takich kobiecych historii jest wiele więcej. Mimo to, obecnie w polskim teatrze mamy całą rzeszę wybitnych reżyserek. Sto lat temu kobiety w Polsce uzyskały zarówno bierne, jak i czynne prawa wyborcze. Dlaczego wybicie się kobiet na niepodległość w teatrze, zwykle postrzeganym jako awangarda postępu, trwało tak długo? Czyżby historia polskiego teatru była historią mężczyzn? W takim razie czemu zawdzięczamy tak sporą
obecnie rzeszę interesujących polskich reżyserek? Czy można mówić o jakimś „kobiecym teatrze” i co by to miało znaczyć? Kiedy i czy problemy oraz sprawy kobiet w teatrze stały się po prostu sprawami ludzkimi, uniwersalnymi a nie wyłącznie związanymi z tą konkretną płcią? Czy współczesny polski teatr, w którym wpływ kobiet jest coraz większy, może wytyczać nowe drogi dla feminizmu?

Prowadzenie: dr hab. Joanna Ostrowska, Tomasz Domagała