Przejdź do głównej treści strony

12.10 | 2118. Karasińska

godzina:
12.10.2018 20:00 Kup bilet
miejsce: duża scena
czas trwania: 60 min
przerwa: nie
reżyseria
Anna Karasińska
obsada
koncepcja spektaklu Anna Karasińska, Magdalena Rydzewska
reżyseria Anna Karasińska
scenariusz Anna Karasińska, Magdalena Cielecka, Dobromir Dymecki, Monika Frajczyk, Bartosz Gelner, Magdalena Popławska
scenografia Anna Met
współpraca choreograficzna Karolina Kraczkowska, Mary Szydłowska
reżyseria światła Szymon Kluz
opracowanie muzyczne Mirosław Burkot, DJ ŻUK
asystent reżyserki Michał Salwiński
obsada Dobromir Dymecki, Monika Frajczyk, Bartosz Gelner, Agnieszka Roszkowska, Magdalena Popławska

kurator cyklu Tomasz Plata
teatr / producent
Nowy Teatr Warszawa

Jak wyobrażasz sobie teatr za 100 lat? W ramach cyklu 2118 na to pytanie odpowiedzą artyści nowej fali polskiego teatru: Anna Karasińska, Ania Nowak i Wojtek Ziemilski. Trzy premierowe spektakle będą projektami odległej przyszłości – teatralnej, ale i pozateatralnej. Wyobraźnia artystów zostanie ograniczona tylko jednym zastrzeżeniem: zakazane jest używanie słowa „utopia”. 2118 ma służyć wymyślaniu tego, co możliwe, a nie tego, co utopijne. Idea 2118 narodziła się z prostej refleksji: zła teraźniejszość zmusza nas do myślenia o przyszłości. Na początku XX wieku podobny trud podjęli wizjonerzy pierwszej awangardy: wymyślili coś, czego jeszcze nie było. Nadszedł czas, by powtórzyć ich gest.
Przyszłość istnieje tylko w teorii, nie możemy jej doświadczyć, ponieważ istotą doświadczenia jest to, że wydarza się w teraźniejszości. Kiedy myślimy o przyszłości, odkrywamy, że jej obraz, który uważamy za własny, to zlepek cudzych wyobrażeń i mix motywów, które poznaliśmy wcześniej: niezliczone filmy i książki, prognozy specjalistów rozmaitych dziedzin od technologii po moralność, czy nieustannie wypowiadane w codziennym ludzkim dyskursie spekulacje, oparte na lęku albo nadziei. Realizując spektakl ślizgamy się po temacie „teatr przyszłości” jak po wirtualnej łamigłówce. Im więcej godzin dziennie zajmujesz się wymyślaniem przyszłości, tym bardziej chcesz znaleźć się tu i teraz, i coś przeżyć.

„Gdy piszę zapowiedź tego spektaklu, on jeszcze nie istnieje. Jest listopad 2017, wyobrażam sobie spektakl, który widzowie obejrzą w marcu 2018, a który będzie wyobrażeniem o spektaklu z roku 2118. Jest listopad, mam oczy spuchnięte od płaczu i nie daję rady przeczytać artykułu o teorii wiecznego powrotu, przysłanego mi przez siostrę. Pierwsze napotkane dziś osoby to matka z synem na przejściu dla pieszych. Chłopiec pyta matki z niepokojem: ‘Mamo a prawda, że Boga nie ma?’ ‘Prawda’ odpowiada. ‘Noo!’ mówi chłopiec z satysfakcją. ‘Mówiłem im, jest tylko śmierć’.” – Anna Karasińska